Prayers and Memories Description

Prayers and Memories

Η Μαρίλια Φωτοπούλου, ως ζωγράφος και φωτογράφος,είναι μία πιστή της εικόνας. Εντοπίζει στους μικρούς χώρους πίστης και λατρείας στα ορθόδοξα εγκαταλελειμμένα ή όχι εξωκλήσια, τους χώρους περισυλλογής και προσκυνήματος, τις εκκλησιαστικές εικόνες,τη σιωπή το φως το κέλυφος για τις δικές της συνθέσεις, τις δικές της εικόνες, τις φωτογραφίες-πίνακες.

Συναντάει την εικόνα με εξοπλισμό την ευαισθησία, την εμμονή, τις γεωμετρίες την αυστηρότητα του κάδρου. Συγκεντρώνεται σε μια προοπτική, για να δει ένα άλλο φως πάνω στα εκκλησιαστικά ταμπλό, να αναδείξει τη ψυχή των χώρων και τη δομή τους, όπως κάνει σ’ όλη τη δουλειά της.

Μετατρέπει τα εκκλησιαστικά ταμπλό σε φόντα, απροόπτων φωτογραφικών εικαστικών εγκαταστάσεων. Ακουμπάει επάνω τους έναν μεγάλο σταυρό, ή ένα κομμάτι μάρμαρο στο δάπεδο.

Περνάει με την ίδια ευκολία από τα σφιχτά γενικά κάδρα, σ’ απλωμένες εύστοχες λεπτομέρειες, όταν για παράδειγμα υπογραμμίζει ένα κόκκινο τραπεζομάντηλο, που συνδέει την ίδια στιγμή, δυο όμοια και δυο ανόμοια στοιχεία.

Στις εξωτερικές της εικόνες ελεύθερη από τις αυστηρές αρχιτεκτονικές δομές της εκκλησίας, χρησιμοποιεί δυο κορμούς δένδρων, ή μία φυλλωσιά για να κατασκευάσει τα δικά της ταμπλό. Διατηρεί τη συμμετρία, το εσωτερικό φως, τη φλόγα των κεριών και το χρυσό των εικόνων της εκκλησίας στην ύπαιθρο. Συντονίζει τα θρησκευτικά σύμβολα, τους τάφους, τα στοιβαγμένα μάρμαρα τον ρομαντισμό, τη μελαγχολία. Προσθέτει στις εικόνες τον δικό της χρόνο.

Μανώλης Μπαμπούσης

Prayers and Memories

Marilia Fotopoulou, as a painter and a photographer, is a faithful of the image. She locates in the small spaces of faith and worship, in Orthodox, abandoned or not, churches the spaces of contemplation and pilgrimage, the church icons, the silence and the light, the shell for her own compositions, her own photographs – paintings.

She meets the photo with sensitivity, persistence, geometry and rigor of the frame as her equipment. She concentrates on perspective, to see a different light on the church board, to bring out the soul of the premises and structure, as she does with the rest of her work, too.

Converts the tableau of the churches to backgrounds of contingent photographic installations. She rests upon them a big cross, or a piece of marble on the floor.

She moves easily from tight frames, to spread out details when she emphasizes, for example, on a red tablecloth, that connects two identical and two different elements at the same time.

In her external images, free from the strict architectural elements of the church, she uses two logsone or foliage to construct her own tableau. She retains the symmetry, the interior light, the flame of the candle and the gold of the religious frames in the countryside. She coordinates the religious symbols, the tombs, the stacked marbles, the romanticism, the melancholy. She adds her own time to the images.

Manolis Baboussis